उद्योजक विजय ताजणे यांना पितृशोक

संतोष रामचंद्र ताजणे यांचे ८३ व्या वर्षी निधन

शिस्त, माणुसकी आणि सेवाभाव यांचा संगम असणारे व्यक्तिमत्त्व हरपले

“शिस्तीचा वारसा, माणुसकीची शिदोरी आणि

सेवाभावाचा सुगंध पसरवत जगलेले व्यक्तिमत्त्व आज शांत झाले…”

संगमनेर (प्रतिनिधी) –
संगमनेर शहरासाठी, स्टेट बँक ऑफ इंडिया परिवारासाठी आणि असंख्य पेन्शनरांच्या हृदयासाठी अत्यंत दुःखद ठरणारी घटना आज घडली. विजय संतोष ताजणे यांचे वडील, स्टेट बँक ऑफ इंडियाचे सेवानिवृत्त व्यवस्थापक, संगमनेरच्या सामाजिक, बँकिंग आणि धार्मिक क्षेत्रात आपली वेगळी ओळख निर्माण करणारे श्री. संतोष रामचंद्र ताजणे (वय ८३) यांचे आज सकाळी ठीक ९ वाजता अल्पशा आजाराने दुःखद निधन झाले. त्यांच्या पार्थिवावर आज सायंकाळी ठीक ४.३० वाजता संगमनेर येथील अमरधाम येथे अंत्यसंस्कार करण्यात येणार असून, स्टेट बँक कॉलनीतील तपस्या बंगला, गणेश नगर हे त्यांचे निवासस्थान होते.

संतोष ताजणे अण्णा हे केवळ एक बँक व्यवस्थापक नव्हते, तर शिस्त, पारदर्शकता, कार्यकुशलता आणि माणुसकी यांचा आदर्श घडविणारे व्यक्तिमत्त्व होते. पेठ सुरगाणा, देवळाली कॅम्प, संगमनेर, अकोले-लिंगदेव या विविध शाखांमध्ये त्यांनी व्यवस्थापक म्हणून सेवा बजावत असंख्य कर्मचाऱ्यांना घडवले. “काम म्हणजे केवळ जबाबदारी नव्हे, तर सेवा आहे,” हा विचार त्यांनी आपल्या कार्यातून जिवंत ठेवला. इंटरनेटच्या सुरुवातीच्या काळातच त्यांनी संगणकावर प्रभुत्व मिळवत बँकिंगमध्ये टेक्नॉलॉजीचा प्रभावी वापर केला. त्यामुळे ते स्टेट बँक ऑफ इंडियामधील टेक-सॅव्ही, दूरदृष्टी असलेले आणि आधुनिक व्यवस्थापक म्हणून ओळखले जात.

त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा एक वेगळाच पैलू म्हणजे क्रीडाप्रेम. उत्कृष्ट व्हॉलीबॉलपटू आणि जलतरणपटू म्हणून त्यांची संगमनेरमध्ये वेगळी ओळख होती. शरीर तंदुरुस्त ठेवणे, शिस्तबद्ध जीवन जगणे आणि सकारात्मक विचारांची सवय लावणे—हे त्यांनी केवळ स्वतःपुरते मर्यादित न ठेवता आपल्या सहकाऱ्यांनाही शिकवले. त्यांच्या सहवासात राहिलेले कर्मचारी आजही अभिमानाने सांगतात की, “अण्णांकडून आम्ही फक्त बँकिंग नव्हे, तर आयुष्य जगण्याची शिस्त शिकलो.”
पेन्शनरांच्या प्रश्नांविषयी त्यांना विशेष जिव्हाळा होता. बँकींग व्यवहारात वयोवृद्ध नागरिकांना येणाऱ्या अडचणी त्यांनी जवळून अनुभवल्या. त्यामुळेच त्यांच्या पुढाकारातून विशेष सेवा शाखेची सुरुवात झाली. निवृत्तीनंतरही त्यांनी पेन्शनर संघटनांसाठी काम करत अनेकांना आधार दिला. “सेवेची ज्योत निवृत्तीनंतरही तेवत ठेवणारे व्यक्तिमत्त्व” अशी त्यांची ओळख निर्माण झाली.

गणेश नगर येथील स्टेट बँक कॉलनीमध्ये त्यांनी आपले निवासस्थान उभारताना चिदंबर स्वामी मंदिराची स्थापना केली. धार्मिक कार्यात ते नेहमीच अग्रेसर राहिले. श्रद्धा, सेवा आणि शिस्त या त्रिसूत्रीवर उभे असलेले त्यांचे जीवन आजही अनेकांसाठी प्रेरणास्थान ठरते.
त्यांचे चिरंजीव विजय ताजणे हे संगमनेर व नाशिक येथे “ऑर्नेट डेकोर” या बेस्पोक फर्निचर ब्रँडद्वारे दर्जेदार, कस्टम-मेड फर्निचर निर्मितीत अग्रेसर आहेत. वैयक्तिकृत सोफा, खुर्च्या, डायनिंग टेबल, पडदे आणि विविध गृहसजावटीच्या वस्तूंमधून घराघरात सौंदर्य आणि गुणवत्ता पोहोचवणाऱ्या या व्यवसायात सूनेचाही मोलाचा सहभाग आहे—हीच अण्णांची मनापासूनची इच्छा होती आणि ती त्यांच्या पश्चातही पूर्ण होत आहे.

“माणुसकीचे बीज पेरून गेले,
सेवेचे व्रत पाळून गेले,
शिस्तीचा आदर्श उरात ठेवून,
ते शांततेच्या वाटेवर निघून गेले…”

पत्नी, मुलगा, सून, नातवंडे असा मोठा परिवार मागे ठेवून अण्णांनी या जगाचा निरोप घेतला असला, तरी त्यांनी पेरलेली शिस्त, सेवा आणि माणुसकीची बीजे आजही संगमनेरच्या समाजमनात हिरवीगार उगवत राहतील, यात शंका नाही. त्यांच्या निधनाने संगमनेरने एक आदर्श नागरिक, बँकिंग क्षेत्राने एक दूरदृष्टी व्यवस्थापक आणि समाजाने एक सच्चा सेवाव्रती व्यक्तिमत्त्व गमावले आहे.
दैनिक युवावार्ता परिवारातर्फे त्यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली …